Σύνδεση του σχολείου με το κληροδότημα Ζωσιμαδών – Διαπιστώσεις – Διαγραφόμενες προοπτικές

Την εποχή που γράφεται αυτό το κείμενο (20 Ιανουαρίου 2015) διαπιστώνει κανείς πολύ εύκολα ότι ουδείς πλέον ασχολείται για την προβολή του αιτήματος που αφορά την σύνδεση της Γεραράς Ζωσιμαίας Σχολής με το Κληροδότημα Ζωσιμαδών. Η κατάσταση που επικρατεί σήμερα στα Γιάννινα περιγράφεται συνοπτικά ως εξής:

  • Το Δημόσιο εκμεταλλεύεται δωρεάν και κατά παράβαση των ηθικών και διαχειριστικών κανόνων, την ακίνητη περιουσία της “διαχειριστικής μερίδας της Ζωσιμαίας Σχολής” για την στέγαση , 27 Δημόσιων Σχολείων με 4.700 μαθητές

  • Τα Αγαθοεργά Καταστήματα δεν διαθέτουν τα μερίσματα των μετοχών του Άρθρου Ε’ της διαθήκης Νικολάου Ζωσιμά υπέρ της Σχολής, αλλά για ικανοποίηση άλλων σκοπών.

  • Τα Αγαθοεργά Καταστήματα, με την ιδιότητα των εκτελεστών της διαθήκης Νικολάου Ζωσιμά, είναι οι, κατά τον νόμο, θεματοφύλακες της πιστής τήρησης της βούλησης του διαθέτη. Εν τούτοις απείχαν, στο παρελθόν, από κάθε προσπάθεια που αποβλέπει στην επαναλειτουργία της Προτύπου Ζωσιμαίας Σχολής και, σήμερα, δεν επιδεικνύουν κανένα ενδιαφέρον για την σύνδεση της Σχολής με το κληροδότημα Νικολάου Ζωσιμά.

  • Τα Αγαθοεργά Καταστήματα δεν έχουν ανταποκριθεί μέχρι τώρα στην πρόσκληση για δημόσιο διάλογο επί του θέματος, ούτε έχουν αναλάβει κάποια πρωτοβουλία για την εφαρμογή των διατάξεων του νέου Κώδικα Κληροδοτημάτων.

  • Ο Δήμαρχος Ιωαννίνων δεν έκανε δεκτό ούτε το αίτημα για την ανασύσταση του «Συντονιστικού Οργάνου για την επαναλειτουργία της Προτύπου Ζωσιμαίας Σχολής», ούτε το αίτημα για συνέχιση των προσπαθειών που στοχεύουν στην υλοποίηση των ομόφωνων αποφάσεων του παρελθόντος και στην επίτευξη του κοινού σκοπού.

  • Εξ όσων γνωρίζω, ο Σύλλογός Αποφοίτων της Ζωσιμαίας Σχολής, από το 2011 μέχρι τώρα, δεν έχει αναλάβει καμμία αντίστοιχη πρωτοβουλία, ούτε έχει εκδώσει κάποια σχετική ανακοίνωση.

  • Οι βουλευτές και ο Περιφερειάρχης ακολουθούν την ίδια τακτική που ακολουθούσαν μέχρι τώρα, δηλαδή, ή δεν ασχολούνται καθόλου το θέμα, ή ασχολούνται μ΄ αυτό τελείως επιδερμικά.

Αυτόματα δε γεννάται σωρεία ερωτημάτων:

  • Τι γίνεται από δω και πέρα;

  • Υπάρχουν ακόμη περιθώρια ειλικρινούς διαλόγου με τους φορείς που, λόγω του θεσμικού τους ρόλου, μπορούν να επηρεάσουν την εξέλιξη των γεγονότων;

  • Δικαιολογείται η οποιαδήποτε στάση ανοχής απέναντι στην αδιαφορία και στην αδράνεια των αρμόδιων φορέων ή πρέπει να επιλέξουμε την τακτική της δημόσιας αντιπαράθεσης μαζί τους;

  • Επιτρέπεται να σιωπούμε προ του φαινομένου της βεβήλωσης της μνήμης των Εθνικών μας Ευεργετών ή πρέπει να αντιδράσουμε δυναμικά, απαιτώντας την εφαρμογή των κανόνων δικαίου και την πιστή τήρηση της βούλησης των διαθετών ;

Πολλά τα ερωτήματα και οι απαντήσεις δύσκολες.

Εκτιμώ όμως ότι η λήψη μιας σωστής απόφασης και η διαμόρφωση ενός τελικού σχεδίου δράσης δεν μπορεί να προκύψει αλλιώς ή μη μόνο ως αποτέλεσμα σύνθεσης των προτάσεων που θα διατυπωθούν από όσους επιθυμούν να συμπράξουν υπέρ της αναβάθμισης της δημόσιας Παιδείας και της επαναλειτουργίας της Γεραράς Ζωσιμαίας Σχολής.

Συντάκτης: Αθανάσιος Δάλλας