Σίμωνος Καρρά – Κ’ η Δέσποινα ως το άκουσε

Κ’ η Δέσποινα ως το άκουσε

(Ριζίτικο Κρητικό)

[Ούλες η μέρες του Θεού, καλές κι ευλογημένες

σαν την ημέρα της Λαμπρής, άλλη καμιά δεν είναι

απού σημαίνουν oi γι’ εκκλησιές, τα μέγα μοναστήρια

σημαίνει κ’ η Αγιά Σοφιά, το Μέγα Μοναστήρι.

Με τετρακόσια σήμαντρα, δεκοχτώ καμπάνες

μ’ εξήντα πέντε αρχιερείς, και διάκους τετρακόσιους

μ’ εκατό δυο πνευματικούς, με το χαρτί στο χέρι.

Ψάλλει ζερβά ο βασιλιάς, δεξιά ο Πατριάρχης

ψάλλουνε το χερουβικό, για να ξεβγάλουν τα άγια

και μια φωνή ακούστηκε, απ’ αρχαγγέλου στόμα:

«Πάψετε το χερουβικό κι ας χαμηλώσουν τα άγια

και δώστε λόγο στη Φραγκιά, την Πόλ’ επήρε ο Τούρκος

να ‘ρθουν να την αδειάσουνε, πράμμα να μην αφήσουν

να πάρουν την Αγιά Σοφιά, με τα χρουσά τζη τέμπλα

να πάρουν το βαγγέλιο, τράπεζα των αγίω».]

Κ’ η Δέσποινα ως το άκουσε, τα αμμάθιαν τζ’ εδάκρυσαν

κι ο Μιχαήλ κι ο Γαβριήλ την επαρηγορούσαν:

«Σώπασ’ αφέντρα και κυρά και μην πολοδακρύζεις

πάλε με χρόνια με καιρούς πάλε δικά μας θάναι».