Οι Ευθυγραμμισμένοι

Εκδόθηκε  το βιβλίο του Κωνσταντίνου Αργυρόπουλου

«Οι Ευθυγραμμισμένοι». 

 

 

Βιογραφικό σημείωμα του Κωνσταντίνου Αργυρόπουλου

 

591-%ce%ba-%ce%b1%cf%81%ce%b3%cf%85%cf%81%cf%8c%cf%80%ce%bf%cf%85%ce%bb%ce%bf%cf%82

Γεννήθηκε στα Ιωάννινα το 1945. Είναι απόφοιτος της Ζωσιμαίας Σχολής  (1963) και απόφοιτος της Σχολής Ευελπίδων, ως Ανθυπολοχαγός Πεζικού (1968).

Την περίοδο Ιουλίου – Αυγούστου 1974, ως Υπολοχαγός συμμετείχε με την Κυπριακή Εθνική Φρουρά στις κατά των Τούρκων πολεμικές επιχειρήσεις. Είναι Υποστράτηγος ε.α.

Είναι μέλος του Δ.Σ. του Ελληνικού Ινστιτούτου Στρατηγικών Μελετών (ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ.) και αρθρογραφεί στις εκδόσεις του ΕΛ.Ι.Σ.ΜΕ. και σε εκδόσεις γενικού, κοινωνικού και στρατιωτικού ενδιαφέροντος. Είναι μέλος συντακτικής επιτροπής στα περιοδικά «Προβληματισμοί», «Ζωσιμάδες» και «Σύνδεσμος 68»

Τα βιβλία του είναι επικεντρωμένα σε εθνικά, κοινωνικά και στρατιωτικά ζητήματα.

Ασχολείται με τη συμβολική ζωγραφική. Έχει εκθέσει πίνακες του σε δώδεκα ατομικές και σε πλείστες ομαδικές εκθέσεις.

Ομιλεί την Αγγλική σε βαθμό λίαν καλώς και ικανοποιητικά την Ιταλική και την Ολλανδική. Είναι πατέρας τριών παιδιών.

 

Oι Ευθυγραμμισμένοι

Πρόλογος του Αντιναυάρχου ε.α. Βασιλείου Μαρτζούκου (αποσπάσματα) 

 

Το παρόν δοκίμιο του Υποστρατήγου ε.α. Κων­σταντίνου Αργυρόπουλου, αποτελεί κραυγή αγω­νίας και κρούση κώδωνος κινδύνου, για τον ολι­σθηρό κατήφορο της Ελ­λάδος που καταλήγει στην χαράδρα του αφανισμού και του τέλους μίας ένδοξης πρωτοπορίας χιλιάδων ετών. Οι λιγοστές πλέον αναλαμπές εθνικής υπερηφάνειας που προ­­βάλλουν σποραδικά ως ανέλπιστες εκπλήξεις και η πρόσκαιρη ανάταση που χαρίζουν ελπιδοφόρα ελληνό­πουλα, ανά την οικουμένη, αδυνατούν να σκεπάσουν την δυσοσμία και δυσμορφία του γενι­κότερου εθνικού εκφυ­λισμού, που προκαλεί πολ­λα­πλές δυσμενείς επιπτώσεις και προκαλεί στους συνειδητοποιημένους Έλληνες αισθή­ματα έντο­νης ανησυχίας και ντροπής, εκτός ασφαλώς των ανερυθρίαστων πολιτικών τους ταγών.

Στο δοκίμιο του Κωνσταντίνου Αργυρό­που­λου επικρατεί η περιγραφή ενός φαύλου κύ­κλου εγκλωβισμού και «ευθυγραμμίσεως» των Ελλήνων σε ένα στρεβλό δη­μαγωγικό δήθεν «δη­μο­κρατικό» πολιτικό σύστημα εξου­σίας που δια­σφαλίζει, με επιζήμιο εθνικά τρόπο, την επιβίωσή του μέσω της πειθήνιας (αφελώς ή ιδιοτελώς) υπα­κοής των πολιτών οι οποίοι με την σειρά τους το διαιωνίζουν έχοντας πεισθεί, ότι το μόνο δημο­κρατικό κα­θήκον συμμετοχής στα κοινά είναι να ψηφίζουν τους ηγέτες τους. Πρόκειται για πολι­τι­κή στρέβλωση που ακολουθεί ολόκληρη την πο­ρεία του νεοτέρου ελληνικού κράτους από την επομένη της δολοφονίας του μεγάλου Έλληνος ηγέτου Ιωάννου Καποδίστρια. Έκτοτε η Ελλάς διοι­κείται από «μπαϊράκια» και «τζάκια» των ο­ποίων οι «πεφωτισμένοι» γόνοι, αντικατέστησαν την βασιλεία με το δικό τους οικογενειακό πολι­τικό σύστημα (εξασφα­λισμένη οικογενειακή δια­δο­χή με κατ’ επίφαση δημο­κρατικές διαδικασίες), στο οποίο ουδείς άλλος εισέρχεται εάν δεν δη­λώσει υποταγή ή έστω «ευνοϊκή προσαρμογή», προκειμένου να λάβει το «χρίσμα».

……………………………………………………………………………………………………..

Μέσα από τις γραμμές του δοκιμίου του, ανα­βλύζει η έκδηλη ανησυχία του συγγραφέα για το σημερινό εθνικό αδιέξοδο που οφείλεται στις εκάστοτε εξαρτήσεις της πολιτικής ηγεσίας από εξωθεσμικά κέντρα του εσω­τερικού και του εξω­τερικού, στο καθοδηγητικό έλλειμμα εκ μέρους των Ελλήνων διανοητών και επιστημόνων και στην με περίτεχνο τρόπο λαϊκή υποταγή στο στρεβλό «δημοκρατικό» σύστημα, μέσω εθισμού των πολιτών στην κατανάλωση και εξάρτηση από υλικά αγαθά, τον δελεασμό και την δωροδοκία των πολιτών και τέλος μέσω πειθαναγκασμού αυτών εάν απαιτείται. Η απογοήτευση του Κων­σταντίνου Αργυρόπουλου, για τα διαχρονικά θλι­βερά αυτά χαρακτηριστικά της ελληνικής εξου­σίας και το ανεπίδεκτο της βελτιώσεώς των, είναι τέτοια, ώστε να προτείνει ως αντίδοτο την απο­σκίρ­τηση από την εκάστοτε κυβερνητική «αγ­κάλη» και «φροντίδα» μέσω κοινωνικής αλλη­λεγγύης, αλληλοβοήθειας και αυτοδιαχειρίσεως. Η λύση αυτή προϋποθέτει ασφαλώς ότι ο λαός εί­ναι άμοιρος ευθυνών και ότι η ελληνική κοινωνία δεν συμμετέχει, στο επίπεδο που της αναλογεί, στα φαινόμενα σήψεως, διαφθοράς και παρακμής, γεγονός που αποτελεί θέμα συ­ζητήσεως.

Το «κατηγορώ» του συγγραφέα προς την ελληνική εξουσία συνεχίζεται αδυσώπητο με τον εκάστοτε εξου­σιαστή να επιδιώκει τον αποπρο­σανατολισμό του συλ­λογικού ασυνειδήτου και την ανισορροπία αρχετύπων της ελληνικής κοι­νωνίας, μέσω βομβαρδισμού της με πνευ­ματικούς «ιούς». Η πολυερμηνεία και η θολούρα των ιδεών και των προτύπων, η υποχώρηση της κοινής λο­γι­κής μπροστά στον όγκο της καλλιεργούμενης με­τανεωτε­ρικής κοινωνικής ιδεολογίας, απο­βλέ­πει στον αποσυν­το­νισμό των πολιτών και στην διάσπαση της ομογενοποιη­μένης συλλογικής θελήσεως προς αντίσταση, με τον απομονωμένο πολίτη να αποβαίνει απλώς ο «χρήσιμος ηλίθιος» και να υφαρπάζεται η πολύτιμη ψήφος του άνευ αντιστάσεως.

……………………………………………………………………………………………………..

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΕΛΑΣΓΟΣ

Ιωάννης Χρ. Γιαννάκενας

Χαριλάου Τρικούπη 14, ΤΚ 106 79 Αθήνα

Τηλ: 2103628976, 2106440021, fax 2103638435

Email: yyiannak@otenet.gr και acroceramo@hellasbooks.gr