Ξενοφών Κοντιάδης – Ο μέγας νεκρός μας

Όταν, την 28η Οκτωβρίου 1940, ο Καθηγητής της Χειρουργικής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών Ξενοφών Κοντιάδης τελείωσε την παράδοση του αποχαιρέτησε τους φοιτητές του λέγοντας: «Κύριοι, γνωρίζετε τι συνέβη στην Πατρίδα μας. Πιστεύω ότι ο καθείς θα πράξη το καθήκον του. Σας εύχομαι καλήν τύχην. Το μάθημα ετελείωσεν».
Γιός του Ιωάννη Κοντιάδη και της Ελένης Κραβαριώτη, γεννήθηκε στη Μασσαλία, καταγόταν από δύο κλάδους της Ηπείρου και της Πελοποννήσου. Το 1935 εγκαταλείπει σπουδαία καριέρα στο Παρίσι, έρχεται στην Αθήνα, γνωρίζει και σε ένα χρόνο παντρεύεται την Μαρίνα-Αικατερίνη Λογοθετοπούλου και το 1940 εκλέγεται παμψηφεί τακτικός Καθηγητής της Χειρουργικής.
Αυτός έπραξε το καθήκον του στο ακέραιο, δίνοντας τη ζωή του στην πατρίδα. Όταν κηρύχθηκε ο πόλεμος υπηρέτησε ως έφεδρος πλωτάρχης ιατρός του Βασιλικού Ναυτικού στο Ναυτικό Νοσοκομείο Πατρών και μετά ως διευθυντής των Ναυτικών Νοσοκομείων Ναυστάθμου Σαλαμίνος και Πειραιώς. Με δική του αίτηση και επίμονες πιέσεις μετετέθη στο μέτωπο και τοποθετήθηκε διευθυντής του Στρατιωτικού Νοσοκομείου Ιωαννίνων που στεγάζονταν στην  Ζωσιμαία Παιδαγωγική Ακαδημία Ιωαννίνων.
Την 20 Απριλίου 1941, ανήμερα το Πάσχα, ο Ξενοφών Κοντιάδης βρισκόταν στο χειρουργείο με το νυστέρι στο χέρι, εκτελώντας το ιατρικό του καθήκον. Εκεί τον βρήκε ο θάνατος από τις οβίδες της ναζιστικής αεροπορίας η οποία, παραβαίνοντας τους Διεθνείς κανόνες, βομβάρδισε το Νοσοκομείο που έφερε το σήμα του Ερυθρού Σταυρού.
Ο Ξενοφών Κοντιάδης κατέλαβε εξέχουσα θέση στο Πάνθεο των Ηρώων και θεωρήθηκε η μεγαλύτερη επιστημονική απώλεια του πολέμου 1940-1941.

Συντάκτης: Αθανάσιος Δάλλας