Ο ιεροκήρυξ Δ. Καλλίμαχος

Η ζωγράφος των Βαλακανικών Πολέμων Θάλεια Φλωρά – Καραβία

Η διακεκριμένη ζωγράφος Θάλεια Φλωρά, σύζυγος του Νίκου Καραβία εκδότη της ομογενειακής εφημερίδας στην Αλεξάνδρεια μας περιγράφει η ίδια πως ένιωσε όταν κηρύχθηκε ο πόλεμος και τι ήταν αυτό που την οδήγησε στο να ακολουθήσει στρατό μας που μάχονταν στην Μακεδονία και την Ήπειρο.

«Ήμουν στη Γερμανία όταν, τον Σεπτέμβριο 1912, ο Αρχιμανδρίτης Γερμανός μας μίλησε στον Γοτθικό ναό των Ελλήνων για το καθήκον προς την πατρίδα.

Πόλεμος! Πόσα ερωτήματα για το αύριο; Τι μεγάλους ορίζοντες θα μπορούσε να ανοίξη για τον νικητή! Αλλά και τι συγκίνηση, τι αγωνία συνέσφιγγε τις καρδιές, στη σκέψη ότι οι νίκες στοιχίζουν αίμα, ζωές….

Αυτά εβομβούσαν στο νου του καθενός, όταν εχύθηκε πέρα ως πέρα η ατμόσφαιρα εκείνη που μαζεύει τα πλήθη σε ενέργεια ενιαία,  σε ομαδικά συναισθήματα και τα πηγαίνει σε κοινό ρεύμα ενεργείας και τους δίνει τη δύναμη της συνεργασίας για τον μεγάλο σκοπό της υπερισχύσεως. Κι ο καθένας αισθανόταν πως επωμίζονταν το καθήκον προς την πατρίδα!

Σε μερικές μέρες έφτασα στην Αλεξάνδρεια. Ο συναγερμός του Ελληνικού κόσμου ήταν στο κορύφωμα του, με την επιστράτευση. Οι νέοι πήγαιναν μ’ ενθουσιασμό να πολεμήσουν κι’ όλοι έσπευδαν να προσφέρουν ότι μπορούσε ο καθένας για τον μεγάλο αγώνα. Κυρίες απ’ όλη την Αίγυπτο άφηναν μέγαρα και φτωχόσπιτα, τις ανέσεις, την οικογενειακή ησυχία, κι επήγαιναν ως νοσοκόμες ή εργάτιδες σε χίλιες δυο ανάγκες του πολέμου. Εκείνη τη στιγμή η πολεμική δράση ήταν στη Μακεδονία, την ιδιαίτερη μου πατρίδα. Κάτι το συνταρακτικό μου έδωκε το σκούντημα να πάγω να ιδώ τον απελευθερωτικόν αυτόν αγώνα από κοντά. Με τα μολύβια μου και τους χρωστήρες, με την υποχρέωση να γράφω στην Αλεξανδρινή Εφημερίδα, εξεκίνησα για τη Θεσσαλονίκη που είχε γίνει Ελληνική»

 Απ’ όπου κι αν περνούσε σημείωνε με λόγια και με εικόνες τις εντυπώσεις της βιαστικά, αρπαχτά και κατ’ ανάγκη απεριποίητα. Ζωγράφιζε πρόσωπα, τοπία και στιγμές της καθημερινότητας, σκηνές από τη ζωή των στρατιωτών στα μετόπισθεν, το μαγείρεμα, το κοινό φαγητό, την ανάπαυλα ή την πορεία, ενώ ιδιαίτερη θέση έχουν οι σκηνές από τα νοσοκομεία του πολέμου. Μία μεγάλη ομάδα των έργων της αποτελούν οι προσωπογραφίες των ανθρώπων που συναντά. Ο αρχιστράτηγος Διάδοχος Κωνσταντίνος, οι πρίγκιπες, αξιωματικοί, εύζωνοι, ιερείς, οπλαρχηγοί και αντάρτες αποθανατίζονται με τα μολύβια της.

Η ίδια ευτύχησε να συνοδεύσει τον στρατό μας κατά την είσοδό του στα λευτερωμένα Γιάννινα.

Με τα έργα της και με την περιγραφή γεγονότων και συναισθημάτων που συμπεριέλαβε στο βιβλίο της «Εντυπώσεις από τον πόλεμο του 1912-1913, Μακεδονία -Ήπειρος» διέσωσε εκείνο το παραμύθι που έζησε τότε το έθνος με ένταση και εξηγεί το πως οι Έλληνες, ενωμένοι όλοι σε μια κυρίαρχη ιδέα να ελευθερώσουν υπόδουλους αδελφούς  και πάτρια εδάφη, κατόρθωσαν να ζήσουν θριάμβους.

Η Θάλεια Φλωρά – Καραβία, ο Κενάν Μεσαρέ, ο George Scott, ο Γεώργιος Ροϊλός, ο Περικλής Λύτρας, ο Γεώργιος Στρατηγός και ο Λυκούργος Κογεβίνας είναι οι ζωγράφοι των βαλκανικών πολέμων 1912 – 1913. Μεταξύ αυτών δίκαια η Θάλεια Φλωρά – Καραβία θεωρείται, μαζί με τον Κενάν Μεσαρέ, ως κορυφαία.

Τα έργα της δημιουργού που παρουσιάζουμε παρθήκαν από το βιβλίο της «Εντυπώσεις από τον πόλεμο του 1912-1913, Μακεδονία -Ήπειρος».