Εγκωμίων θησαύρισμα…

Στο σημερινό φύλλο (4 Ιουλίου 2017) της εφημερίδος ΠΡΩΙΝΟΣ ΛΟΓΟΣ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ δημοσιεύθηκε ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο με τίτλο «Εγκωμίων θησαύρισμα…¨». Ο Συντάκτης του άρθρου – Απόφοιτος της Ζωσιμαίας Σχολής και Φιλόλογος – Αθανάσιος Δέμος  παραθέτει ρήσεις και επισημάνσεις μεγάλων πνευματικών προσωπικοτήτων της παγκόσμιας διανόησης, σχετικές με τον Ελληνικό πολιτισμό και ιδιαίτερα με την Ελληνική γλώσσα.
Παραθέτουμε παρακάτω ένα μεγάλο απόσπασμα αυτού του άρθρου
«Στις δύσκολες μέρες που ζούμε σήμερα στην Ελλάδα, αποτελούν ψυχολογικό τονωτικό οι μεγάλες αλήθειες που ειπώθηκαν από μεγάλες πνευματικές προσωπικότητες της παγκόσμιας διανόησης για τον γλωσσικό πλούτο, που πρόσφερε στον κόσμο αυτή η χώρα. Ο Ελληνικός πολιτισμός καλύπτει όλα τα επίπεδα. Εδώ, φυσικά, θα περιοριστούμε στο γλωσσικό.
Ο Γερμανός φιλόσοφος Martin Heideggen γράφει: «Η αρχαία ελληνική γλώσσα, ανήκει στα πρότυπα, μέσα από τα οποία προβάλλουν οι πνευματικές δυνάμεις της δημιουργικής μεγαλοφυΐας, διότι αναφορικά προς δυνατότητες που παρέχει στην σκέψη, είναι η πιο πνευματώδης, η πιο ισχυρή απ’ όλες τις γλώσσες του κόσμου».
Ο Αντουάν Τενεβίλ, Γάλλος Ελληνιστής καθηγητής πανεπιστημίου γράφει: «Σε μία περίοδο αβεβαιότητας για το μέλλον πιστεύω πραγματικά, ότι στα αρχαία ελληνικά κείμενα βρίσκονται όλες οι απαντήσεις στα σημερινά προβλήματα.
Ιδιαίτερα βοηθούν τα παιδιά, τους νέους, να καταλάβουν τι σημαίνει ζωή, πού πηγαίνουν και πού πρέπει να πηγαίνουν. Οι νέοι βοηθούνται να ξεπεράσουν πολλά από τα σημερινά τους προβλήματα και ιδιαίτερα τα ναρκωτικά. Η αρχαία ελληνική γραμματεία δείχνει τον λόγο για τον οποίο πρέπει να ζει κανείς. Και μέσα της βρίσκεις χίλιους λόγους να ζήσεις και να έχεις στην ζωή σου ελπίδες και σκοπούς. Προσφέρει μία απάντηση στα «υπαρξιακά» προβλήματα και σου ανοίγει πολλούς δρόμους».
Α. Μεγιέ Meillot, Γάλλος καθηγητής Γλωσσολόγος γράφει: «Τα λατινικά, ως λόγια γλώσσα είναι ανάτυπο των Ελληνικών. Ο Κικέρων μεταφέρει στη Λατινική την Ελληνική ρητορική και φιλοσοφία. Ο Χριστιανισμός ακολούθως συνετέλεσε και αυτός στην επίδραση των ελληνικών επί των λατινικών. Το λατινικό λεξιλόγιο είναι μετάφραση του αντίστοιχου ελληνικού, και γι’ αυτό τα λατινικά δεν παραμέρισαν τα ελληνικά στην Ανατολή, γιατί η μίμηση δεν είχε αρκετό γόητρο ώστε να αντικαταστήσει το πρωτότυπο».
Μin Xova Τσεν, Κινέζος λόγιος γράφει: «Ήθελα οι Κινέζοι να πληροφορηθούν περισσότερο για το μεγαλείο του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού. Γι’ αυτό και μετέφρασα τους αρχαίους Έλληνες κλασσικούς κατ’ ευθείαν από την αρχαιοελληνική γλώσσα και όχι μέσω της αγγλικής. Τα έπη του Ομήρου δεν είχαν ποτέ μεταφρασθή κατ’ ευθείαν από το πρωτότυπο. Προσπάθησα να τα αποδώσω όσο το δυνατό με μεγαλύτερη ακρίβεια και σεβασμό στο ύφος του Ομήρου. Ήθελα να τους δείξω την ιδέα που είχε ο Όμηρος για τον κόσμο, την κοινωνία, τον άνθρωπο. Γι’ αυτό και οι μεταφράσεις μου εκτιμήθηκαν από τους συναδέλφους μου. Επί πλέον δεν απαντώνται έπη και ηρωική ποίηση στον κινεζικό πολιτισμό».
Φρειδερίκος Σαγκρέντο, Ισπανός Ακαδημαϊκός: «Η αρχαία ελληνική γλώσσα πρέπει να γίνει η δεύτερη μητρική γλώσσα όλων των Ευρωπαίων γενικώς και ειδικώτερον η πρώτη γλώσσα των καλλιεργημένων ατόμων. Εάν η αρχαία ελληνική παιδεία εξανθρώπισε τους θεούς, η αρχαία ελληνική γλώσσα ανύψωσε τον άνθρωπο ως εάν ήτο ιέραξ μέχρι τους ουρανούς. Το να μιλά κανείς για Ενωμένη Ευρώπη χωρίς την Ελληνική Γλώσσα είναι σαν να μιλούν με έναν τυφλό για χρώματα. Δεν μπορεί να επέλθη μία νέα αναγέννηση εάν δεν πάμε στις πηγές. Εννοούμε σαφώς την Ελληνική γλώσσα, την οποία ευρίσκομεν μερικώς σε όλες τις γλώσσες του κόσμου, με την μορφή των επιστημονικών και τεχνικών όρων, αλλά και λέξεων της πνευματικής ζωής, ακόμη και της καθημερινής ομιλίας, διότι αυτή αποτελεί την γεννήτορα γλώσσα των ευρωπαϊκών γλωσσών».
Ο Ολλανδός ουμανιστής και θερμός Ελληνιστής Έρασμος έλεγε για την γλώσσα των Ελλήνων: «Αν εξαφανιστεί η Ελληνική γλώσσα θα φτωχύνει η παγκόσμια διανόηση».
Victor Hanson, Αμερικανός καθηγητής Πανεπιστημίου: «Τα ελληνικά… εξακολουθούν να είναι το αθάνατο νερό που δίνει ζωή στην μάθηση, ένα δώρο που η απόκτησή του μπορεί να αλλάξη τον τρόπο που δουλεύει ο νους του ανθρώπου».
  1. Vanorves, Πρύτανης της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου των Παρισίων: «Στο γραμματικό πεδίο η Ελληνική γλώσσα υπερέχει απέναντι σε όλες τις άλλες γλώσσες από την ακρίβεια των μορφημάτων της που κάνει καθαρή την δημιουργία λέξεων, από την ακρίβεια της σύνταξης που αποδίδει στη νόηση όλη την αξία της ακολουθώντας την σε όλες τις διακυμάνσεις της. Ουδέποτε σφυρηλατήθηκε ωραιότερο εργαλείο για να εκφρασθή η ανθρώπινη σκέψη».
James Hillman, Αμερικανός ψυχολόγος γράφει: «Όταν μιλάμε, τα ελληνικά είναι μέσα στις λέξεις μας. Όταν σκεπτόμαστε, κατασκευάζουμε, υπολογίζουμε και οργανώνουμε, η Ελλάδα συγκροτεί και μορφώνει τον νου μας. Ακόμη και η ιδέα της ιδέας είναι Ελληνική».
Ιωάννης Ντ’ Ορνεσσόν, Γάλλος χρονικογράφος γράφει: «Η γαλλική γλώσσα δεν έπεσε από τον ουρανό, αλλά έχει τις ρίζες της στους Έλληνες τραγικούς, φιλοσόφους και ιστορικούς, καθώς και στον Βιργίλιο και τον Οράτιο».
Sam Chekwas, Νιγηριανός Πρεσβευτής: «Τον πλούτο της ελληνικής γλώσσας, τα νοήματα που κουβαλούν οι λέξεις, τις δανείστηκαν οι λαοί της Δύσεως, για να επικοινωνούν μεταξύ τους οι άνθρωποι».
Ζακλίν Ντε Ρομιγύ, Γαλλίδα Ακαδημαϊκός (Έγραψε 28 βιβλία για την αρχαία Ελλάδα): «Ανατρέχουν στα Ελληνικά για να ονομάσουν τις σύγχρονες ανακαλύψεις και εφευρέσεις (από την ευθανασία ως τον μεταβολισμό), χωρίς να αναφέρουμε τους πυραύλους ή τους μεγάλους επιστημονικούς στόχους που ονομάζονται “Αριάδνη” ή “Ερμής”».
«Ο Μίτος της Αριάδνης, όπως και τόσα άλλα, είναι αναμνήσεις Ελληνικές. Το ίδιο και οι Ολυμπιακοί αγώνες και ο Μαραθώνιος δρόμος. Η Ευρώπη που σφυρηλατούμε έχει Ελληνικό όνομα. Η Αρχαία Ελλάδα μας προσφέρει μία γλώσσα για την οποία θα πω ακόμη μία φορά ότι είναι ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗ».
«Όλος ο κόσμος πρέπει να μάθει Ελληνικά, γιατί η Ελληνική μας βοηθάει πρώτα απ’ όλα να καταλάβουμε την δική μας γλώσσα. Η Ρομιγύ λέει αυτά όχι μόνον για το πλήθος των ελληνικών λέξεων που πήραν οι ευρωπαϊκές γλώσσες, αλλά πήραν και την Γραμματική και τον τρόπο έκφρασης και της σύνταξης. Από την ελληνική έμαθαν το συντακτικό».
Στο θέμα αυτό δίνει απάντηση ο Γερμανός ιστορικός καθηγητής του Πανεπιστημίου του Μάρμουργκ Θεόδωρος Μπιρτ, ο οποίος γράφει: «Το ότι εμείς οι Γερμανοί διακρίνουμε το ρήμα και το ουσιαστικό, τις κλίσεις και τις εγκλίσεις των ρημάτων και τις μορφές των χρόνων και διαπιστώνουμε σε όλα αυτά την ύπαρξη νόμων, είναι διότι τα παραλάβαμε από τους Ρωμαίους, οι δε Ρωμαίοι τα παρέλαβαν δουλικώς από τους Έλληνες.
Οι Έλληνες φιλόσοφοι βοήθησαν και προπάντων οι ιστορικοί. Από αυτούς προέρχονται οι όροι «ονομαστική», «γενική», «δοτική», «προστακτική», «παρακείμενος», «επίρρημα», «αντωνυμία», κλπ., της Γραμματικής και οι όροι του Συντακτικού και οι κανόνες της Γραμματικής ήταν άγνωστοι όχι μόνον στους Γερμανούς αλλά σε όλους τους Ευρωπαίους.
Και η Ζακλίν Ντε Ρομιγύ συνεχίζει: «Η Ελληνική γλώσσα έχει το χάρισμα της περιεκτικότητας, της σαφήνειας και συγχρόνως της βαθύτητας, της λακωνικότητας και της καλλιέπειας».
«Η ελληνική παρουσία βρίσκεται ακόμη παντού. Στο λεξιλόγιό μας, στην καθημερινή μας ζωή. Είναι απίστευτη η επίδραση που άσκησαν σε όλες τις εποχές και σε πολλές χώρες τα ελληνικά έργα, οι ελληνικές λέξεις».
«Ο Πανηγυρικός του Ισοκράτους είναι ένα εγκώμιο της Αθήνας, που πέτυχε ώστε ο όρος “πανηγυρικός” να σημαίνει εγκώμιο ακόμη και στις σύγχρονες γλώσσες».
«Μία σύγχρονη Ελλάδα, που θα έχανε την επαφή με τους αρχαίους συγγραφείς θα έχανε επίσης την επαφή με τους σύγχρονους ποιητές της, που είχαν και αυτοί γαλουχηθεί με τις ίδιες αξίες, με τον Καβάφη, με τον Σεφέρη! Θα αγνοούσε αυτό που συνεχίζει να αποτελεί την δόξα της προς τα έξω και πρέπει να μείνει το καύχημά της: το ότι άνοιξε τον δρόμο στον δυτικό κόσμο. Πώς να φαντασθεί κανείς ότι οι σημερινοί πολίτες της μπορεί να αγνοούν την κληρονομιά που αυτή τους κληροδότησε και που μελετάται σήμερα στην Φινλανδία, στην ιαπωνία, στην Βραζιλία; Ένας γνωστός μου νεαρός Κινέζος μεταφράζει στην γλώσσα του τον Θουκιδίδη. Πώς να δεχθώ ότι ένας Έλληνας δεν έχει την δυνατότητα να το δοαβάζει με ευχέρεια;».
Φραγκίσκος Λιγκόρα Ακαδημαϊκός και Πρόεδρος της Διεθνούς Ακαδημίας προς διάδοσιν του Πολιτισμού εδήλωσε στο Πάντειο Πανεπιστήμιο: «έλληνες, να είσθε υπερήφανοι που ξιλάτε την Ελληνική γλώσσα ζωντανή και μητέρα όλων των άλλων γλωσσών. Μη την περιφρονείτε, αφού αυτή είναι ένα από τα λίγα αγαθά που μας έχουν απομείνει και ταυτόχρονα το διαβατήριό σας για τον παγκόσμιο πολιτισμό. Ζωντανέψτε τους αρχαίους σας συγγραφείς, κάνετε γνωστόν τον συλλογισμόν τους».
Γουίλ Ντυράντ (1885-1981) Αμερικανός Ιστορικός καθηγητής Πανεπιστήμιου γράφει: «Το αλφάβητό μας προήλθε από την Ελλάδα διά της Κύμης και της Ρώμης. Η γλώσσα μας βρίθει Ελληνικών λέξεων. Η επιστήμη μας εσφυρηλάτησε μία διεθνή γλώσσα διά των Ελληνικών όρων. Η Γραμματική μας και η ρητορική μας ακόμα και η στήριξη και η διαίρεση σε παραγράφους είναι Ελληνικές εφευρέσεις. Τα λογοτεχνικά μας είδη είναι Ελληνικά, το λυρικό, η ωδή, το ειδύλλιο, το μυθιστόρημα, η πραγματεία, η προσφώνηση, η βιογραφία, η ιστορία και προπαντός το δράμα. Και όλες σχεδόν αυτές οι λέξεις είναι Ελληνικές. Οι όροι και οι μορφές του σύγχρονου δράματος – τραγωδία, παντομίμα είναι Ελληνικές».
Η Αμερικανίδα συγγραφέας Έλεν Κέλερ γράφει: «Αν το βιολί είναι το τελειότερο μουσικό όργανο, τότε η Ελληνική Γλώσσα είναι το βιολί της ανθρώπινης σκέψης».»
ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΔΕΜΟΣ