Δωδώνη και UNESCO

Η UNESCO, μέχρι το 2017, έχει συμπεριλάβει στον οικείο κατάλογο  Παγκόσμιας Κληρονομιάς  1073 μνημεία από 147 κράτη, εκ των οποίων δεκαοχτώ είναι μνημεία του ελλαδικού χώρου. Συγκεκριμένα:
  •  ο ναός του Απόλλωνος στις Βάσσες (1966)
  • ο αρχαιολογικός χώρος της Ακροπόλεως (1987)
  • ο αρχαιολογικός χώρος των Δελφών (1987)
  • το ιερό του Ασκληπιού στην Επίδαυρο (1988)
  • το Άγιον Όρος (1988)
  • τα Μετέωρα (1988)
  • τα Παλαιοχριστιανικά και Βυζαντινά μνημεία της Θεσσαλονίκης (1988)
  • η μεσαιωνική πόλις της Ρόδου (1988)
  • ο αρχαιολογικός χώρος της Ολυμπίας (1989)
  • ο αρχαιολογικός χώρος του Μυστρά (1989)
  • ο αρχαιολογικός χώρος της Δήλου (1989)
  • οι ιερές μονές Δαφνίου, Οσίου Λουκά και νέας μονής Χίου (1990)
  • ο αρχαιολογικός χώρος του Ηραίου Σάμου (1992)
  • ο αρχαιολογικός χώρος της Βεργίνας (1996)
  • οι αρχαιολογικοί χώροι Μυκηνών και Τίρυνθος (1999)
  • Η Χώρα της Πάτμου με την μονή του Αγίου Ιωάννου και το Σπήλαιο της Αποκαλύψεως (1999)
  • Η παλαιά πόλις της Κέρκυρας (2007) και
  • ο αρχαιολογικός χώρος των Φιλίππων (2016)
Παρατηρούμε ότι από τον σχετικό κατάλογο απουσιάζει ο αρχαιολογικός χώρος της Δωδώνης, του αρχαιοτέρου Ιερού του Ευρωπαϊκού χώρου.
Η ένταξη του χώρου της Δωδώνης στον Κατάλογο των Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιάς εκτός από τιμητική, είναι αυτονόητο ότι έχει και άλλα οφέλη, όπως π.χ. χρηματοδοτικά.
Η Ένωση Αποφοίτων της Ζωσιμαίας Σχολής αναλαμβάνει την πρωτοβουλία ανάδειξης του όλου θέματος ως αιτήματος πρωταρχικού ενδιαφέροντος και σημασίας για τον Ηπειρωτικό χώρο και για την πολιτιστική μας παράδοση. Τις αμέσως επόμενες μέρες θα προβούμε στις εξής ενέργειες: α) θα δημοσιοποιήσουμε την πρόταση μας στα ΜΜΕ, εκδίδοντας σχετικό δελτίο τύπου και β)  θα απευθύνουμε σχετική επιστολή σε όλους τους αρμόδιους τοπικούς φορείς, αρμόδιους – κατά τη γνώμη μας – για την σύνταξη και προώθηση του σχετικού φακέλλου.
Υ.Γ. Τονίζουμε το ότι η σύνταξη και προώθηση του σχετικού φακέλου θα πρέπει να γίνει κατά τέτοιο τρόπο που να ικανοποιεί τις απαιτήσεις και προδιαγραφές της UNESCO και όχι με την συνήθη προχειρότητα που αποβλέπει μόνο στην ικανοποίηση των (παραπλανητικών) επικοινωνιακών τεχνασμάτων των αρμοδίων φορέων